Onthaal De Evolutie Beroepen Dakwerkers - Pannenlegger

Dakwerkers - Pannenlegger

E-mail Afdrukken PDF
Inhoudsopgave
Dakwerkers
Pannenlegger
Alle Pagina's

Pannenlegger

Ook andere huizen moeten soms na jaren een dakwerker op hun dak krijgen. De stormen en de windstoten blijven niet altijd zonder gevolgen.
De pannenlegger werd er dan bijgehaald. Veel eigenaars hadden op hun zolder meestal een paar pannen staan, voor als er soms één brak.
Dan was zijn eerste vraag : “Hebt ge nog pannen staan?” . Als het ja was, dan klaarde zijn gezicht op. Maar was het nee, dan werd zijn gezicht een vraagteken. Er waren zoveel verschillende soorten en maten. Tot hij besloot eerst eens te gaan kijken. En met zijnen velo was hij rap overal. Van op straat kon hij al zien wat voor een soort het was, en of hij ze in zijn remise staan had. Met een beetje geluk was het rap hersteld.

Oude dakpannen

Van op de zolder had hij direct een overzicht. Overal zag hij spleten en licht, maar alles was dicht op die éne plek na waar de dakpan naar beneden was gevlogen, en een gat in het glazen dak van de veranda had gemaakt. Maar dat was werk voor Skar Fort, de glazenmaker. Met een handige greep stak hij de nieuwe pan door het dak en na wat gewrik en gewrong stond die daar alsof ze er altijd had gestaan.

Terwijl hij er toch was keek hij verder. Als er op de plancher natte plekken waren duidde dat op een lek.
Van op de zolder nam hij er enkele pannen uit zodat hij zijnen kop door het dak kon steken. Gewoonlijk is er ergens een plaats waar een korte pannenlat stak. Hij keek eens rond vooral in den rechter hoek beneden was dat zo. Het was waar de eerste pannenlegger zijn werk had beëindigd. Met een paar stampen van zijn vuist, loste de nagel en kwam een opening vrij waar hij zijn bovenlijf kon doorwringen. Nu kon hij het geheel goed overzien.
Eerst keek hij naar de goot. Die scheen hem droog. Alles werd goedgekeurd.
Maar het kon voorvallen dat hij ook geen reservepannen meer had. Hij had wel veel soorten, maar het viel wel eens voor dat hij er geen juiste meer had, dan was dat een groot probleem. Misschien kon hij nog een glazen pan vinden om dat gat te dichten, of kon het opgelost worden met een dakvenster te steken.
Als hij met een donker gezicht naar huis reed, stond hem niet anders te doen, dan voor te stellen een hele hoek te vervangen met jongere pannen, waarvan hij zeker was, dat ze binnen enkele jaren nog bestonden. De eigenaar, die woning verhuurde, zocht naar de goedkoopste oplossing. En zo kwam het dat er op één dak soms twee soorten pannen lagen. Als het nog een stevige woning was, en de eigenaar er zelf in woonde, kon hij hem wel eens een voorlopige schatting maken van een heel nieuw dak met verse panlatten en al. Maar dat was dan voor in den uitkomen als het wat droog weer was. Als hij zijn herstelling gedaan had, nam hij zijn emmerken met witte cement, en lei van op zijn ladder de kanten met een goede plak mortel nog eens goed vast, bijzonderlijk de zijkanten en rond de schouw. Dat waren de zwakke plekken. De vorstpannen overging hij nog ne keer, omdat van daar het meeste kwaad kwam. De loden voegen klopte hij nog eens wat aan en gaf de voeg een vulsel zodat alles weer goed werkte.
Nen druppel sloot het bezoek af, want hij had nen roden neus gekregen van die kou daarboven.