Onthaal De Evolutie

De Evolutie

Verhalen over hoe het vroeger was, verteld en geïllustreerd door Em. De Cooman uit Appelterre.

Voorwoord "De Evolutie"

E-mail Afdrukken PDF

In de boekenreeks "De Evolutie" vertelt Emiel De Cooman uit Appelterre over hoe het vroeger was. Deze site bevat een aantal artikelen uit het eerste deel van de reeks "Onze jeugd" en het tweede deel "Onze woning".

  • "Een dag" verhaalt een dag uit de jeugdjaren van Em. De Cooman (Geraardsbergen, 1925).
  • "Spelletjes" geeft uitleg over de spelletjes die vroeger gespeeld werden.
  • "Enkele details" geeft enkele toelichtingen over het hoe en waarom en een betere beschrijving van de levensomstandigheden.
  • "Kuisen" vertelt hoe er vroeger gepoetst werd, en "Wassen" over de was en de strijk.
  • "Voedsel bewaren": over de verschillende methodes die men vroeger gebruikte.
  • De Feestdagen: Pasen, Kerstdag, Nieuwjaaravond, Nieuwjaar, Tweede nieuwjaar, verjaardag, Plechtige Communie
  • "'t Stad":Op weg naar school; de beestenmarkt; naar het college; de marktdag; de passerelle.
 

Inleiding

E-mail Afdrukken PDF

Enkele dagen geleden kenden we eens een ernstige elektriciteitspanne, die een ‘eeuwigheid’ (23 minuten) duurde.

Even waardig, er eens over na te denken, hoe het zover is gekomen, en te memoriseren over ‘de tijd van toen’.

Geboren in het begin van de jaren ’20 is het eens plezant na te gaan hoe het er toen aan toe ging. We mogen nu reeds zeggen, dat we het grootste deel van de geweldigste vooruitgang  aller tijden hebben beleefd. Wat er nu nog kan volgen is een verfijning en betere spreiding van het ontdekte. Zelfs de striptekenaars en verhaaltjesschrijvers vinden niets nieuws meer uit.

Om aan ons verhaal de nodige uitleg te geven, willen we eens een dagje uit onze jeugdjaren in gedachten herbeleven, vanaf het ontwaken tot het slapengaan.

Voor mijn klein- en achterkleinkinderen zal het zeker een openbaring zijn, zodat zij zouden beseffen in welke weelde ze nu leven. Veronderstel niet dat we het gevoel hadden dat we iets ontbeerden. We hadden al het nodige en leefden in een - voor die tijd - betrekkelijke welstand. Indien we nu zouden leven zoals toen, zouden we aangeduid worden als armoezaaier.

Mijn verhaal beloopt een dagje uit mijn prille kinderleven,  met telkens  in kader en cursiefsschrift, een korte beschrijving of uitleg over sommige woorden of zinnen. Later … zullen we sommige onderwerpen meer uitbreiden,  zoals voeding of kleding, speeltuig en alles wat het leven mooier en aangenamer maakt.

Indien ik over geen foto beschik, zal ik soms trachten met een schets  of een plannetje mijn uitleg wat levendiger voor te stellen.

Als ik spreek van ‘ ’t stad ‘ (onzijdig) dan is de betekenis in Geraardsbergen : de stad als gebouwengroep,  bevolking.

Spreek ik van ‘ de stad ‘ dan betekent dit de administratie zoals politie, gemeentebestuur, enz .

Het kan voorkomen dat ik wel eens van de hak op de tak spring,  maar dat gaat bij het verhalen ook zo. Men heeft zoveel tegelijk te vertellen…

De personages in de  anekdotes zijn fictief en dienen alleen om de sfeer natuurlijker te laten overkomen.

 

Een dagje in 1925

E-mail Afdrukken PDF

Stel u voor dat ge naar de trein of school gaat in 1925. Hoe ontwaakt ge? Een natuurlijke reactie zou vandaag zijn, de elektrische wekker even aan te raken om hem te doen zwijgen. En aan het koordje boven ons bed trekken, om in het licht te baden.

Bij ons stond op de nachttafel een klein petrollichtje, dat de nacht door bleef branden. Ik heb andere versies gekend van gewoon glas en die waren beter omdat men daar de stand van de petrol best kon zien. Het onze stond op de nachttafel en dt van onze ouders stond op een ‘hangske‘ aan de muur. Het gaf een spookachtige verlichting, dit kleine pitje, dat nog niet eens de helderheid had van een kaarslicht. De blauwe zijde werd zorgvuldig naar de slapers gericht, om deze niet te storen door zijn helderheid. Het schaarse licht dat op het plafond en de muren scheen was een bron om er spoken en geesten te doen in verschijnen voor onze kinderogen. Samen met het korte verhaaltje dat we toen soms te horen kregen. Spookachtig. En maar slapen tot…

Lees meer...
 

Het Ochtendmaal

E-mail Afdrukken PDF
Elk had zijn vaste plaats aan de lange tafel die in den hoek van de kleine keuken stond. Aan de muur was een lange houten bank, zodat er niet te veel stoelgeschuif was. In het midden van de tafel troonde de koffiepot waar de aangename aroma’s opwalmden om onze appetijt nog wat aan te wakkeren. Hij stond daar fier op zijn ijzerken om het tafelkleed niet te bevuilen.

Op de tafel stond, in een aluminium serveerblad, een stapel boterhammen die ons mama ondertussen al had klaargemaakt. Het brood, dat meestal van bij den bakker op de markt kwam, werd vroeger nog met de hand gesneden met een groot broodmes. Eerst werd met de punt van het mes een groot kruisteken over de ganse grootte van het geurige brood getekend, en dan pas werd het aangesneden. Dat mes was gemaakt uit een bajonet uit den oorlog 14-18. Met een streep boter erop, margarine kwam pas veel later op de markt, en een lik confituur, was het een uitdaging om dit zo snel mogelijk te verorberen.

Lees meer...
 

Naar school

E-mail Afdrukken PDF

Mijn oudste gedachten die in mijn geheugen nog voorkomen zijn een schooldag in de peuterschool van Hunnegem. Het moet geweest zijn na de dood van ons Franske. Die volgde op mij en is gestorven aan de seskens (de stuipen), toen mijn moeder zwanger was van onzen Lieven. De zusters,  waar mijn mama goede relaties mee had, hadden het haar aangeboden om mij en Pol naar school te laten gaan, om haar de  zware last van de verwachting  na dit droeve feit een beetje te verlichten.

Lees meer...
 


Pagina 1 van 24