Onthaal De Evolutie

De Evolutie

Verhalen over hoe het vroeger was, verteld en geïllustreerd door Em. De Cooman uit Appelterre.

Verstoppertje

E-mail Afdrukken PDF
In zo een groten hof was het niet moeilijk u goed te verstoppen. Er waren altijd dikke bomen en struiken waar ge achter kondt. Zo is onzen Albert eens tot in de kruin van de dikke linde gekropen. En hij was niet te vinden, tot hij zich zelf verraden had door te roepen.
Als we wat beweging nodig hadden speelden we ook verstoppertje in huis.  En dan gingen de kleerkasten open en werd er onder de tafel gekropen en achter de gordijnen tot ze zich zelf verraadden met hun gegiechel.
 

Boogschieten

E-mail Afdrukken PDF

boogschietenGoede houtsoorten voor een boog hadden we in de tuin voldoende staan. Met de snoeischaar werd dan een geschikte tak afgeknipt en van zijn schors ontdaan. In een baksken in het waskot staken altijd verschillende soorten koorden. Na zoeken, vonden we wel één, die lang genoeg was. Eerst werd er één kant goed geknoopt, zó, dat de koord niet meer kon verschuiven, en dan, voor de rest moesten we minstens met twee zijn, om dan den boog te buigen en de koorde sterk vast te knopen. De beste koorden waren de storekoorden (geweven koord), omdat die niet uitrafelden. De pijlen knipten we uit de jonge scheuten van sommige struiken. Maar we moesten eerst aan mama vragen, welke we mochten hebben, want er waren ook bloemen bij. Achteraan de pijl maakten we een inkeping om beter op de koord te houden en we konden beginnen.  Op de dikke linde werd er dan een roos  getekend met krijt. en op het baantje werd een meet gemaakt. De eerste schoten volgden, en er waren er, die soms eens raak schoten. Maar hoe straffer de boog gespannen was, hoe verder hij schoot. Na zo een voormiddag schieten, waren we het al beu, en volgde er wat geruzie. Het gevolg was dat alle bogen in beslag werden genomen en in de serre belandden. Gedaan voor vandaag.

 

Tractoren maken

E-mail Afdrukken PDF
tractoren makenAls mama aan de naai was, geraakte er soms een bobijntje garen leeg. Daar was het telkens geruzie over, wie het zou krijgen. Dat was een speelstuk in wording. Met ons zakmes, (we waren toen al wat groter) maakten we er op den omtrek inkepingen in. Door het gaatje staken we een elastieksken dat we aan den énen kant vastmaakten, en aan den anderen kant staken we een lange nagel.
 Dan was het opwinden tot de rekker tegenwerkte. De tractor werd dan op de grond gezet en hij kroop weg. Hoe meer hij opgewonden was, des te verder rolde hij dan. Als het een goede was werden er dan ook kleine karretjes aan gehangen met een stuk ijzerdraad over de verdunning. Nu werd overal gezocht naar nog bobijnen en bij de tanten werd er in alle laden geschoffiert op zoek naar grote tuiten, hoewel de kleine veel rapper bolden.
Als er dan toch een paar waren bij gekomen, werden dan ook koersen ingericht, en buiten het baantje dat licht bergop liep ,was een ideale racebaan.
 

De Mik

E-mail Afdrukken PDF
De mikEen van de spelletjes, die nu verboden zijn, was de mik. In sommige struiken vonden we wel eens een mik. Als die de geschikte vormen had, werd die met de snoeischaar gesneden, en  alle schors werd verwijderd. Een sterke elastiek werd aan beide toppen stevig vastgemaakt en in het midden werd een stukje leder gevouwen en vastgemaakt. Dan werd een stukje papier gevouwen, en op het leertje gelegd, samen werd dit naar achter getrokken en na mikken losgelaten. De rekker ontspande en joeg het papierballetje recht vooruit.
Terug werd er een roos voorzien en het spel kon beginnen. Het bestond ook in zakformaat en daarmee werden in de klas dan de papiertjes naar het bord afgevuurd.
 

Kleurboeken

E-mail Afdrukken PDF
KleurboekenEen van de geliefde spullen,  die den brave Sint bracht, waren natuurlijk de kleurboeken met de kleurtjes. Hij had zijn gat nog niet gedraaid, of we waren al bezig. Naar de lijntjes, daar keken we nog niet zo goed naar. Dat is pas later gekomen, toen we bij zuster Himelda zaten. In het begin ging alles goed,  maar die punten braken nogal snel af. De scherpers, uit metaal, deden dan hun werk en met een fijn krulletje hout werd er een nieuwe scherpe punt aangedraaid. Na enige weken krompen de lange kleurtjes tot onnozele stompjes en na veel gezaag kwamen er dan toch nieuwe. Er waren ook andere boekskens bij, waar we de stippellijntjes moesten volgen, maar dat was niet zo leuk, en de cijfertjes konden we eerst nog niet lezen. Die boeken bleven in den bak liggen. De puzzelblokken, dat was maar goed voor een paar dagen, en daarna verhuisden ze naar een hoek in de kast in de grote keuken.
 


Pagina 6 van 24